Het is 2009. Je werkt voor War Child in de Democratische Republiek Congo. Je bent altijd op zoek naar nieuwe manieren om oorlogskinderen uit Kinshasa een kans te geven zichzelf uit te drukken. Op een feestje kom je de Congolese rapper Didyak Munya tegen. Je bent groot hip-hop fan. Het klikt meteen. Wat doe je?

Precies. Je gaat samen Didyak Munya rapwedstrijden organiseren in de straten van Kinshasa. Met de aanwezigheid van de rapper worden dit zeer succesvol. Soms zijn er wel 500 kinderen aanwezig. Fantastisch natuurlijk. Maar het wordt nog beter.

War Child vraagt aandacht voor kinderwet
Er is net een nieuwe kinderwet in Congo aangenomen. In de wet staat bijvoorbeeld dat kinderen niet meer samen met volwassenen in een cel gegooid mogen worden. Helaas weten weinig politieagenten en rechters af van de wet. Kinderen worden dus nog steeds gestraft alsof ze volwassen zijn.

Met de populariteit van de rapwedstrijden als wapen trekt War Child ten strijde. De beste rappers nemen samen met Didyak Munya een plaat op: ‘Code de loi’ (wetboek). Daarin wordt uitgelegd hoe belangrijk de kinderwet is.



Een hit in Congo
Al snel is Code de Loi in heel Congo te horen via de radio. Alle stations staan te dringen om het nummer over te nemen. Een hit is geboren. Waar een hit is, is een clip. Er wordt zendtijd ingekocht. Code de Loi wordt populair. De clip is de hele dag op TV te zien. En iedere keer als het nummer op TV komt, worden kinderrechten besproken. Zelfs in rapprogramma’s!